Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski – Polbiuro KC RKP(b) w realizacji planów sowietyzacji Polski w 1920 r.

Autor

  • Michał Klimecki Uniwersytet Mikołaja Kopernika

DOI:

https://doi.org/10.24917/24504475.10.12

Słowa kluczowe:

sowietyzacja, nacjonalizacja, komitet rewolucyjny, Biuro Polskie CK RCP(b)

Abstrakt

Bezpośrednim wykonawcą sowietyzacji Polski zostało, utworzone 19 lipca 1920 r. w Moskwie, Polskie Biuro KC RKP(b). Zgodnie z postanowieniem Biura Politycznego KC RKP(b) z 23 lipca Polbiuro na ziemiach polskich występowało pod nazwą Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski. Rezydujący w Białymstoku TKRP uważał się z tymczasową władzę rewolucyjną. Wydał dekrety nacjonalizujące przedsiębiorstwa przemysłowe, banki i majątki ziemskie. Odmówił rozdziału ziemi między chłopów. Zakładał komitety rewolucyjne. Ich autorytet w lokalnych społecznościach okazał się niewielki. Nie przyniosła rezultatów inicjatywa sformowania Polskiej Czerwonej Armii. TKRP nie potrafił nawiązać kontaktów z liderami Komunistycznej Partii Robotniczej Polski oraz osiadłym w Tarnopolu Galicyjskim Rewolucyjnym Komitetem. TKRP i Galrewkom wycofały się razem z Czerwoną Armią. Zaprzestały działalności.

Pobrania

Opublikowane

2020-07-27

Jak cytować

Klimecki, M. . (2020). Tymczasowy Komitet Rewolucyjny Polski – Polbiuro KC RKP(b) w realizacji planów sowietyzacji Polski w 1920 r. Res Gestae, 10, 165–183. https://doi.org/10.24917/24504475.10.12

Numer

Dział

Artykuły